Jeff Bezos e përdori për të krijuar Amazon, metoda që ndihmon në vendimmarrje

Në vitin 1994, Jeff Bezos kishte një punë të mirë në një fond investimesh në Nju Jork dhe një ide: të shiste libra në internet.

Për të vendosur nëse duhej të linte sigurinë e punës për një sipërmarrje me të ardhme të pasigurt, ai përdori atë që më vonë e quajti “Regret Minimization Framework”, metoda e minimizimit të pendesës.

Bezos imagjinoi veten në moshën 80-vjeçare, duke parë pas në jetën e tij.

Nëse përpjekja për të krijuar biznesin do të dështonte, ai mendonte se nuk do të pendohej shumë.

Por mund të pendohej gjatë nëse nuk do ta kishte provuar fare. Kështu vendosi të largohej nga puna dhe të ndërtonte atë që më pas u bë Amazon.

Kjo mënyrë të menduari mund të përdoret edhe për vendimet e vështira në punë dhe karrierë.

Pyetja nuk është vetëm: “A do të funksionojë?”

Një nga mësimet kryesore është se kjo metodë nuk parashikon nëse një vendim do të ketë sukses.

Ajo ndihmon për të kuptuar se me cilin rezultat do të ishte më e lehtë të jetohej në të ardhmen.

Në vend që një punonjës apo sipërmarrës të pyesë vetëm “A do të kem sukses?”, mund të shtrojë një pyetje tjetër: “Për cilin vendim do të pendohesha më shumë pas 10, 20 apo 30 vjetësh?”

Kjo mund të vlejë kur dikush mendon të ndryshojë punë, të nisë një biznes, të kërkojë një pozicion më të lartë, të propozojë një ide të re apo të zhvillojë një bisedë të vështirë me drejtuesin ose kolegët.

Frika nga dështimi mund të mbivlerësohet

Njerëzit priren t’i japin më shumë peshë një dështimi të dukshëm sesa një mundësie që nuk e provuan kurrë.

Një projekt që dështon ka një moment konkret dhe pasoja të dukshme. Ndërsa vendimi për të mos provuar shpesh kalon pa u vënë re.

Por pikërisht kjo mund ta bëjë pendesën më afatgjatë. Një profesionist mund ta harrojë një projekt që nuk funksionoi, por mund ta ketë më të vështirë të harrojë një ide që nuk e realizoi dhe që më vonë e pa të zbatohej me sukses nga dikush tjetër.

Vendimi është vetëm fillimi

Metoda e Bezos ndihmon për të kapërcyer hezitimin, por nuk garanton suksesin. Pasi merret vendimi, fillon pjesa më e vështirë: puna e përditshme.

Për një sipërmarrës kjo do të thotë të ndërtojë ekipin, të gjejë klientët dhe të përballojë periudhat e vështira.

Për një punonjës mund të nënkuptojë të mësojë aftësi të reja, të marrë më shumë përgjegjësi dhe të vazhdojë edhe kur rezultatet nuk shfaqen menjëherë.

Në këtë fazë nuk mjafton më pyetja për pendesën. Nevojiten rutinë, disiplinë, ekip dhe këmbëngulje.

Dhe metoda nuk duhet rezervuar vetëm për vendime që ndryshojnë jetën.

Ajo mund të përdoret edhe për zgjedhje më të zakonshme profesionale: një aplikim për një vend pune, një projekt të ri, një negociatë page apo një ide që dikush heziton ta prezantojë.

Pyetja mund të jetë e thjeshtë: Kur ta shoh këtë moment nga e ardhmja, do të më shqetësojë më shumë që provova dhe nuk ia dola, apo që nuk provova fare? / INC