“Andre vdes 24 vjeç nga demenca e hershme dhe i dhuron trurin shkencës: ‘Do ndihmojë të tjerët të jetojnë më gjatë

“Vendosëm ta dhuronim trurin e tij për kërkime mjekësore, sepse nëse Andre mund të ndihmojë edhe një familje tjetër të kalojë kohë të çmuar me një të dashur në të ardhmen, kjo do të thotë se ia vlente”, tha nëna e Andre Yarham, një britanik 24-vjeçar me demencë të hershme, duke shpjeguar se çfarë e shtyu familjen të dhuronte trurin e tij në Spitalin Addenbrooke pasi ai ndërroi jetë pak pas Krishtlindjeve, më 27 dhjetor.

Znj. Fairbairn vuri re për herë të parë ndryshime në sjelljen e djalit të saj në nëntor 2022, kur Yarham filloi të shfaqte sjellje gjithnjë e më të çuditshme dhe të humbiste kujtesën. “Një ditë atij iu desh të shkonte në qytet për të blerë diçka; duhej të kishte shkuar në dyqan, por vendosi të merrte autobusin”, tha ajo, duke zbuluar se djali i saj shpesh sillej sikur nuk mund ta dëgjonte personin pranë tij. Simptomat shpejt u bënë gjithnjë e më të rënda, duke çuar në teste dhe një diagnozë shkatërruese pak para ditëlindjes së saj të 23-të: demencë frontotemporale për shkak të një mutacioni proteine. Siç shpjegon ISS, ndryshe nga demencat e tjera, të cilat në përgjithësi prekin njerëzit mbi 65 vjeç, demenca frontotemporale tenton të shfaqet tek të rinjtë. Shumica e rasteve të konfirmuara përfshijnë njerëz midis 45 dhe 65 vjeç.

Ky lajm në mënyrë të pashmangshme i la të afërmit dhe miqtë e të riut të shqetësuar. “Demenca është një sëmundje mizore dhe nuk do t’ia dëshiroja askujt. Nëse keni kancer, mund t’i nënshtroheni radioterapisë ose kimioterapisë me shpresën se sëmundja do të kalojë në remision dhe mund të jetoni një jetë aktive. Megjithatë, me demencën, nuk ka asgjë që mund të bëni”, deklaroi 49-vjeçarja.

Kjo është arsyeja pse ajo ka vendosur të nisë një fushatë ndërgjegjësimi për kërkime mbi sëmundjen. “Demenca nuk diskriminon në bazë të moshës. Djali im ishte një nga më të rinjtë. Dua që njerëzit ta dinë sa mizore është kjo sëmundje”, tha gruaja që u kujdes për 24-vjeçarin derisa ai u shtri plotësisht në shtrat. Andre Yarham hyri në një azil pleqsh në shtator të vitit të kaluar, por gjendja e tij u përkeqësua me shpejtësi derisa vdiq në kujdesin paliativ.

“Një gjë që sëmundja nuk arriti ta bënte kurrë deri në fund ishte t’i merrte personalitetin, sensin e humorit, të qeshurën dhe buzëqeshjen. Edhe pse nuk fliste më, mund ta dëgjoje të qeshte”, tha nëna e tij/Fanpage.it.