28 vite nga atentati që tronditi Shqipërinë, homazhe për Azem Hajdarin, pishtarin e demokracisë

Partia Demokratike dhe figura të lëvizjes studentore të Dhjetorit '90 janë mbledhur sot për të përkujtuar 28-vjetorin e vrasjes së liderit të dhjetorit dhe ish-deputetit Azem Hajdari.

Homazhet zyrtare janë zhvilluar pranë memorialit të ngritur në vendin e ngjarjes, pranë selisë së Partisë Demokratike, ku politikanë, qytetarë dhe bashkëluftëtarë kanë vendosur kurora me lule në nderim të figurës së tij.
​
​Azem Hajdari mbetet një nga figurat më emblematike të tranzicionit shqiptar. Si kryetar i Komisionit Nismëtar të Partisë Demokratike dhe studenti që udhëhoqi protestat masive të dhjetorit 1990, ai u shndërrua në simbolin e rrëzimit të regjimit komunist dhe hapjes së Shqipërisë drejt pluralizmit politik.

Gjatë viteve '90, ai shërbeu si deputet dhe një nga zërat më të fuqishëm të opozitës së asaj kohe, duke mbajtur një profil të fortë popullor dhe reagues.

​Mbrëmja e 12 shtatorit 1998 shënoi një nga momentet më tragjike dhe tronditëse në historinë e demokracisë shqiptare. Vetëm 35 vjeç, Azem Hajdari u qëllua për vdekje me breshëri plumbash pranë hyrjes së selisë së PD-së, ngjarje në të cilën mbetën të vrarë edhe truprojat e tij.

Vrasja e tij tronditi themelet e shtetit të brishtë shqiptar të asaj kohe, duke sjellë tensione të jashtëzakonshme politike, protesta të dhunshme dhe një krizë të rëndë institucionale në vend.

​Vrasja e Hajdarit la pas një hije të rëndë dhe pyetje të hapura për më shumë se dy dekada. Ajo nuk ishte thjesht humbja e një figure kyçe të opozitës, por një shenjë e qartë e kulturës së dhunës politike që kërcënonte institucionet e reja demokratike.

​Për vite me radhë, procesi gjyqësor u shoqërua me akuza, dënime në mungesë dhe rigjykime të bujshme (përfshirë vendimet ndaj personave të akuzuar si autorë apo bashkëpunëtorë), por ngjarja vazhdon të mbetet një nga plagët më të pashëruara të kujtesës kolektive kombëtare.

Edhe pas 28 vitesh, trashëgimia e Azem Hajdarit kujtohet si guximi për të sfiduar frikën dhe për të kërkuar lirinë, një thirrje e përhershme për reflektim mbi drejtësinë dhe funksionimin e shtetit të së drejtës në Shqipëri.