“Pikë Uji” i Robert Budinës, prestigjiozja amerikane NYT përfshin në listën e 5 filmave ndërkombëtarë për t’u parë

Filmi “Pikë Uji” i regjisorit, Robert Budina, është përzgjedhur së fundmi nga “The New York Times” mes pesë filmave ndërkombëtarë që nuk duhen humbur këtë muaj.

Ky është një sukses i veçantë për kinematografinë shqiptare, duke e vendosur filmin në vëmendjen e publikut dhe kritikës ndërkombëtare. Gazeta prestigjioze amerikane e përshkruan filmin si një portret të errët të pushtetit, korrupsionit dhe degradimit moral.

SHKRIMI I PLOTË

Ky triller eliptik i regjisorit lituanez Laurynas Bareisa hapet në mes të një ndeshjeje të arteve marciale të përziera. Një nga personazhet kryesorë, Lukas (Paulius Markevicius), rrihet brutalisht, por megjithatë del fitimtar. Dikush mund të presë që filmi të shndërrohet në një dramë sportive, por “Drowning Dry” është në fakt mbi një lloj tjetër gare, betejat e egos që pushtojnë burrat dhe që në këtë rast sjellin pasoja tragjike. Gruaja e Lukasit, Ernesta (Gelmine Glemzaite), është shumë e lidhur me motrën e saj, Juste (Agne Kaktaite), dhe të dyja mbledhin burrat dhe fëmijët për një udhëtim në shtëpinë e tyre në fshat. Skena të zgjatura verore me argëtim – not, ushqim, diell – ndërpriten herë pas here nga tensionet mes dy burrave. Tomas (Giedrius Kiela), burri i hidhur e barkmadh i Justes, ndjen zili për trupin e Lukasit, ndërsa Lukasi vuan nga problemet financiare; të dy duket se kanë gjithashtu krisje në martesat e tyre. Në mes të filmit ndodh një aksident i papritur dhe rrëfimi ndryshon ritëm, duke lëvizur para e mbrapa në kohë. Ngadalë, por rrënqethshëm, Bareisa ndjek efektet katastrofike të përplasjes së vogël mashkullore për epërsi.

“CHUCK CHUCK BABY”

Kjo dramë-komedi muzikore, e vendosur në Uellsin e Veriut, ndërthur ashpërsinë e realizmit social britanik me gjallërinë plot ngazëllim të komedive muzikore. “Chuck Chuck Baby” ndjek jetën e Helenës së turpshme e me flokë të shprishur (Louise Brealey), mënyra e së cilës për të jetuar pasqyron dorëzimin e saj ndaj jetës: ajo me qira një dhomë në shtëpinë e ish-burrit budalla, ku ai banon me gruan e re, fëmijën e tyre dhe nënën e tij të sëmurë rëndë. Helena kujdeset për të moshuarën e dashur, e vetmja figurë familjare në jetën e saj; vdekja e afërt e gruas rëndon mbi të si një mjegull e trashë, që nuk shpërndahet as nga shoqëria e kolegeve në një fabrikë të zymtë të përpunimit të pulave. Pastaj një e njohur e vjetër, Joanne (Annabel Scholey), rikthehet në qytet dhe ringjall tek Helena pasionin dhe shpresën.

Romanca e tyre është një lloj zgjimi për heroinën, të cilën mikeshat e inkurajojnë me entuziazëm. Por këto gra jetojnë në një qytet të izoluar të shënuar nga dhuna patriarkale, ku të ndjekësh zemrën tënde kërkon jo vetëm dashuri, por edhe guxim. Herë pas here, emocionet e mëdha të këtij filmi të përmbajtur shpërthejnë dhe personazhet shpërthejnë në këngë, sikur të sfidonin shtypjen emocionale që duket si mënyrë jetese në qytetin e tyre. I shkruar dhe i drejtuar nga Janis Pugh, “Chuck Chuck Baby” është i ngrohtë dhe plot dritë, por kurrë sentimental në mënyrë të lehtë; skenari dhe interpretimet qëndrojnë fort në realitet, edhe kur personazhet ngrenë sytë drejt yjeve.

“PIKË UJI” NGA ROBERT BUDINA

Aida (Gresa Pallaska) dhe burri i saj, Ilir (Arben Bajraktaraj), jetojnë në një pallat të lartë që ngrihet mbi qytetin e Pogradecit në Shqipëri, me dritaret e mëdha prej xhami që ofrojnë një pamje mahnitëse të Liqenit të Ohrit. Dyshja janë një “çift i fuqishëm”, të dy të angazhuar me bashkinë në projekte fitimprurëse, por që në fillim është e qartë se Aida është udhëheqësja, ndërsa Iliri përfiton në hijen e saj. Papritur, jeta e Aidës me kokteje luksoze dhe marrëveshje biznesi shkatërrohet. Djali adoleshent i saj, Mark (Iancu Paulo), akuzohet për përdhunimin e një shoqeje klase dhe arrestohet; në këtë rast është i implikuar edhe djali i kryetarit të bashkisë. Reagimet e menjëhershme të Aidës zbulojnë mizogjininë e saj të brendësuar: mohimin, fajësimin e viktimës, premtimet e dëshpëruara për të përdorur ndikim dhe para për ta nxjerrë Markun nga burgu. Por sa më shumë që hetimi përparon, aq më e vështirë bëhet për të të ruajë iluzionin e saj të përsosmërisë; ajo duhet të përballet me faktin se pavarësisht përpjekjeve, mund të ketë zgjedhur burrin e gabuar dhe të ketë rritur një djalë pa moral. Regjisori Robert Budina i mbështjell personazhet në një atmosferë të zymtë, me nuanca blu dhe gri dhe kënde të shtrembëruara, duke theksuar kalbëzimin e thellë që fshihet nën sipërfaqen e jetës së të pasurve dhe të fuqishmëve.