Fundi tragjik i vajzës së preferuar të Ratko Mlladiçit, vrau veten nga turpi me armën që i kishte dhuruar i ati

Më 24 mars 1994, në kulmin e luftës në Bosnje, një tragjedi goditi familjen e Ratko Mlladiçit. Vajza e tij, Ana Mlladiç, studente 23-vjeçare e mjekësisë në Beograd, u gjet e vdekur pasi, sipas hetimit zyrtar, kishte qëlluar veten me një pistoletë Zastava 7.65 milimetra që i përkiste të atit.

Arma kishte një vlerë të veçantë për Mlladiqin. Sipas biografëve të tij, ai e kishte marrë si dhuratë pas diplomimit në shkollën ushtarake dhe e konsideronte armën e tij të preferuar. Madje, thuhet se ishte betuar se do ta përdorte vetëm për të festuar lindjen e nipit ose mbesës së parë.

Vdekja e Anës u regjistrua si vetëvrasje, por familja e Ratko Mlladiqit nuk e pranoi kurrë këtë përfundim. Për vite me radhë, ata kanë pretenduar se 23-vjeçarja ishte vrarë nga armiqtë e tij gjatë luftës. Megjithatë, këto pretendime nuk u provuan dhe versioni zyrtar mbeti ai i vetëvrasjes.

Arsyet që e shtynë Anën drejt këtij akti nuk janë sqaruar kurrë.

Një nga teoritë e përmendura në libra dhe biografi kushtuar Mlladiqit është se ajo kishte rënë në depresion pasi, gjatë një udhëtimi në Moskë, mësoi më shumë për raportimet mbi rolin e të atit në luftën e Bosnjës, përfshirë rrethimin e Sarajevës dhe krimet për të cilat ai më vonë do të akuzohej. Kjo mbetet një teori e autorëve dhe nuk është konfirmuar nga ndonjë hetim zyrtar.

Historianë dhe biografë që kanë studiuar jetën e Ratko Mlladiqit kanë shkruar se vdekja e së bijës pati ndikim të madh tek ai. Sipas tyre, pas marsit të vitit 1994, sjellja e komandantit serb gjatë luftës u bë edhe më e ashpër dhe më e paparashikueshme. Ngjarjet që pasuan do të hynin ndër më të tmerrshmet e luftës në Bosnje. Në korrik të vitit 1995, forcat serbe të Bosnjës vranë mbi 8 mijë burra dhe djem boshnjakë në Srebrenicë. Mlladiçi u shpall fajtor për gjenocidin në Srebrenicë, si edhe për rrethimin shumëvjeçar të Sarajevës dhe fushatën e spastrimit etnik kundër popullsisë joserbe në Bosnje.