Masat e paralajmëruara nga Meloni për kufizimin e të huajve në Itali: Sa të kërcënuar janë nxënësit me origjinë shqiptare

Në Itali ndjekin shkollën shumë fëmijë me origjinë shqiptare

Një kufizim në numrin e nxënësve të huaj në klasa individuale dhe një ndalim për mbajtjen e burkave dhe hixhabeve në shkollë. Këto janë vetëm disa nga masat e përfshira në një projektligj që, sipas kryeministres Giorgia Meloni , së shpejti do t'i paraqitet Këshillit të Ministrave për shqyrtim. Kryeministri foli në skenë në Fenix , festivalin e Gioventù Nazionale, organizatës rinore të partisë Vëllezërit e Italisë.

Njoftimi i qeverisë Meloni se synon ta bëjë të detyrueshëm pragun për nxënësit me shtetësi jo-italiane rikthen në fokus debatin mbi përbërjen e klasave. Të dhënat e ministrisë italiane tregojnë se 4,223 shkolla (7.9%) e tejkalojnë limitin. Megjithatë, pothuajse dy nga tre nxënës të huaj kanë lindur në Itali

Sa klasa ka në të cilat nxënësit italianë mund të jenë pakicë? Nëse ata me origjinë jo-italiane do të shpërndaheshin në mënyrë të barabartë, teorikisht asnjë, sepse ata përfaqësojnë rreth 10% të totalit.

Megjithatë, realiteti mund të jetë shumë i ndryshëm nga përfaqësimi statistikor i gjërave.

Kjo është arsyeja pse, aktualisht, vlerësohet se një në 13 klasa tejkalon pragun prej 30% të nxënësve me origjinë të huaj. Pse është i rëndësishëm ky numër, deri në atë pikë sa është monitoruar nga Ministria e Arsimit për vite me radhë, shumë kohë para prezantimit të një ligji mbi këtë çështje, të paraprirë nga Ministri Valditara në Skuola.net disa ditë më parë dhe më pas të shpallur zyrtarisht nga Kryeministrja Giorgia Meloni në festivalin rinor të partisë së saj?

Reevullorja e vitit 2010 (e ashtuquajtura "Qarkorja Gelmini") ka përcaktuar për më shumë se pesëmbëdhjetë vjet që nxënësit me shtetësi jo-italiane nuk duhet të kalojnë 30% të madhësisë totale të klasës. E njëjta rregullore ministrore, megjithatë, u jep fleksibilitet organizativ drejtorëve, duke lejuar përjashtime më të mëdha për shkollat ​​që pranojnë nxënës me aftësi të mira gjuhësore ose të lindur në Itali, ose duke ulur pragun për nxënësit e sapoardhur që kërkojnë mbështetje fillestare gjuhësore.

Shifrat që fshihen pas këtij fenomeni: tre herë më shumë në shkollat ​​fillore sesa në shkollat ​​e mesme . Por sa klasa kanë një numër të tepërt nxënësish të huaj - mund të përgjigjet nga statistikat zyrtare nga Ministria e Arsimit dhe Meritës: të dhënat më të fundit të disponueshme mbi këtë temë i referohen vitit shkollor 2022/2023. Duke marrë parasysh të gjithë nxënësit me shtetësi jo-italiane, sistemi shkollor në atë kohë (megjithëse situata aktuale ka ndryshuar pak) kishte 914,860 nxënës me origjinë jo-italiane, të barabartë me 11.2% të popullsisë totale të shkollave. Bazuar në këtë shifër, shkollat ​​me një prani të lindurve të huaj që tejkalonin pragun prej 30% ishin 4,223, ose 7.9% e numrit total të shkollave të vendit.

Incidenca ndryshon ndjeshëm në nivele të ndryshme të arsimit - 9.5 % e institucioneve parashkollore , 8.9% e shkollave fillore, 5.4% e shkollave 9 vjeçare dhe vetëm 2.8% e shkollave të mesme. Megjithatë, duke u përqendruar në klasat shtetërore individuale, klasat që tejkalonin limitin prej 30% të nxënësve të huaj në atë kohë arritën në 7.6% të totalit kombëtar, me një kulm të regjistruar në shkollat ​​fillore me 12.4%, të ndjekura nga shkollat ​​9 vjeçare me 7.0% dhe shkollat ​​e mesme me 3.5%.

Shumica e nxënësve me shtetësi jo-italiane janë nxënës të gjeneratës së dytë: plot 598,745 nxënës, të barabartë me 65.4% të totalit (pothuajse dy në tre), kanë lindur dhe janë rritur në Itali. Këta janë fëmijë dhe të rinj që janë arsimuar në Itali që nga vitet e tyre të hershme, të cilët pothuajse gjithmonë e flasin italishten në mënyrë të përsosur si gjuhë amtare dhe nuk përballen me pengesa gjuhësore në të nxënë.

Si pasojë, nëse përjashtojmë nxënësit e gjeneratës së dytë nga llogaritja e klasave mbi pragun 30%, duke llogaritur vetëm nxënësit e lindur jashtë vendit - ata që mund të hasin pengesa të vërteta gjuhësore për hyrje - përqindja e klasave kritike bie në vetëm 0.6% në të gjithë Italinë. Në detaje , përqindja e klasave mbi limitin bie nga 12.4% në 0.6% në shkollat ​​fillore, nga 7.0% në 0.2% në shkollat ​​9-vjeçare dhe nga 3.5% në 0.8% në shkollat ​​e mesme.

Analiza e fenomenit nxjerr në pah një ndarje të theksuar gjeografike midis Italisë Veriore dhe asaj Jugore.

Mbi 63.8% e nxënësve me shtetësi jo-italiane ndjekin shkolla të vendosura në rajonet Veriore, krahasuar me 23.3% në Italinë Qendrore dhe vetëm 11.5% në Jug dhe Ishuj. Bazuar në të dhënat e përgjithshme, përqendrimi më i lartë i klasave të financuara nga shteti mbi pragun 30% gjendet në Lombardi, me 16.8% të klasave, e ndjekur nga Emilia-Romagna me 15.6% të totalit të klasave dhe përqindjen më të lartë të nxënësve të shkollave fillore në 25.0%. Gjithashtu të rëndësishme janë Liguria (13.9% e klasave), Piemonte (11.2%), Veneto (10.5%) dhe Toskana (10.4%).

Në rajonet jugore, nga ana tjetër, prania e klasave që tejkalojnë limitin prej 30% duket krejtësisht e vogël, duke qenë 0.4% në Puglia dhe Sardenjë, 0.6% në Kampania, 1.1% në Bazilikata dhe 1.5% në Siçili. Në nivel provincial, incidenca më e lartë e regjistrimeve totale është në Prato me 28.0% dhe Piacenza me 25.2%. Sa i përket vëllimit absolut, numrat më të mëdhenj janë të përqendruar në zonat e mëdha metropolitane të Milanos (mbi 82,000 nxënës të huaj), Romë (66,000) dhe Torino (40,000).