Humbi të atin, 12-vjeçari në Pogradec braktis shkollën për të ndihmuar të ëmën: I çoj lekë për bukë!

Zgjohet çdo mëngjes për të shitur lajthi për të siguruar të ardhura për familjen e tij! Kjo është historia e trishtë e Blerimit, i cili është detyruar të braktisë shkollën çdo ditë që familjes së tij mos t’i mungojë kafshata e gojës. Është vetëm 12 vjeç dhe është detyruar të marrë rolin e burrit të shtëpisë.

Sot në Pogradec. Një djalë i vogël hyn në lokal, mbante qeska me lajthi në dorë.

Nuk bezdiste. Thjesht afrohej afër njerëzve. Ata që donin, kërkonin vet. Nuk lodhej për të reklamuar produktin e tij. U afrua tek unë.

Nuk je sot në shkollë?

-U zgjova vonë - më thotë gënjeshtrën e bardhë që unë ta kuptoja.

Po sa vjeç je?

-12 vjeç.

Shkon në shkollë vërtet?

-Shkoj por kur shes lajthi.

Po kur nuk shet?

-Dal të shes, t'i çoj mamit lek për bukë.

Po mami nuk punon?

-Punon kamariere.

Po babi?

-Babi më ka vdekur

Sa kohë ke që shet lajthi?

-2 vite.

Po pse shet lajthi e nuk shkon të mësosh?

-Sepse jam burri i shtëpisë. Unë duhet të mbaj familjen.

Çfarë do bëhesh kur të rritesh?

-Asgjë. Do ngelem burri i shtëpisë.

E dashke mamin shumë atëherë.

-E dua. Shumë. Po ti s'do blesh lajthi?

Jo nuk dua se është mëngjes por lekët po ti jap.

-Jo, nuk t'i marr lekët po nuk i more lajthitë.

Të të bëj një foto?

-Bëje por mos ma nxirr fytyrën

Pse mo?

-Se tallen shokët.

Të tallin që shet lajthi?

-Tallen per shumë gjëra.

Po ti nuk mërzitesh?

-Unë mërzitem vetëm kur nuk shes.

Nuk i mori lekët, as unë lajthitë. Mu duk sikur më mori ditën. Më tërhoqi. I vogël dhe i madh. Shpirtin e çiltër e forcën prej burri. 12 vjeç. Burrë shtëpie!